Urodzony: 28 listopada 1937 r. w Grabianowie. Zmarły: 31 marca 2018 r. w Warszawie.

Cmentarz Powązkowski: 75-VI-11

Polski inżynier, profesor zwyczajny Politechniki Warszawskiej, wybitny specjalista w zakresie ciepłownictwa, ogrzewnictwa i wentylacji, ceniony nauczyciel akademicki oraz organizator życia naukowego. Podczas pełnienia służby wojskowej uzyskał kwalifikacje pilota myśliwskich samolotów odrzutowych MIG-15 i LIM. W styczniu 1960 r. rozpoczął pracę na Politechnice Warszawskiej jako technik w Zakładzie Urządzeń Kotłowych i Gospodarki Cieplnej. Studia na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej PW ukończył w 1966 r., uzyskując tytuł magistra inżyniera. Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1971 r., habilitował się w 1977 r., w 1983 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1987 r. profesorem zwyczajnym.

Specjalizował się w problematyce systemów ciepłowniczych, instalacji ogrzewczych i wentylacyjnych oraz efektywności energetycznej budynków. Na uczelni pełnił wiele funkcji organizacyjnych i społecznych. W 1980 r. został prezesem Rady Zakładowej ZNP w Politechnice Warszawskiej. W latach 1976–2007 był kierownikiem kilku zakładów PW związanych z ciepłownictwem i ogrzewnictwem, od 1991 r. do 1994 r. dyrektorem Instytutu Ogrzewnictwa i Wentylacji, od 1993 r. do 1999 r. dziekanem Wydziału Inżynierii Środowiska PW, w latach 2002–2005 rektorem Politechniki Warszawskiej, przez trzy kadencje członkiem Senatu PW i przewodniczącym Senackiej Komisji ds. Kształcenia. Od 2001 r. do 2002 r. był także pierwszym rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Ciechanowie. W okresie sprawowania przez niego funkcji rektora PW w uczelni prowadzono prace modernizacyjne, rozwijano współpracę międzynarodową oraz realizowano działania na rzecz podnoszenia jakości kształcenia i badań naukowych. Współtworzył proces wprowadzenia Trójstopniowego Elastycznego Systemu Studiów, będąc współautorem projektów uchwał Senatu PW, dotyczących uczelnianych standardów procesu kształcenia. Był również wielokrotnym członkiem Komisji Rektorskich i Wydziałowych, dyrektorem Uczelnianego Centrum Badawczego Energetyki i Ochrony Środowiska Politechniki Warszawskiej w latach 1997-2022. Od roku 2005 do 2008 pełnił funkcję dyrektora Centrum Transferu Technologii Politechniki Warszawskiej. Aktywnie działał w środowisku branżowym i naukowym. Był członkiem komitetów Polskiej Akademii Nauk, rad naukowych instytutów badawczych oraz ekspertem w projektach międzynarodowych, m.in. jako konsultant Banku Światowego i kierownik zespołów w programach rządu Królestwa Danii i PHARE. Za działalność naukową i organizacyjną został odznaczony m.in. Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Bibliografia:

Baza wiedzy Politechniki Warszawskiej
Biuletyn Politechniki Warszawskiej