Urodzony: 19 stycznia 1869 r. w Nowosolnej. Zmarły: 5 lipca 1944 r. w Warszawie.

Cmentarz Powązkowski: 143-IV-30

Profesor Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej, pierwsze szlify nabywał jako student Wydziału Fizyczno-Matematycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Stopień inżyniera technologa otrzymał w 1897 r. w Petersburskim Instytucie Technologicznym. Doświadczenie zawodowe budował przy budowie wodociągów w Lublinie, a następnie w warszawskiej fabryce budowy maszyn i urządzeń sanitarnych.  W 1912 r. otworzył własne biuro projektowe specjalizujące się w instalacjach wodociągowo-kanalizacyjnych. Działalność pedagogiczną rozpoczął w 1906 r. w Szkole Mechaniczno-Technicznej im. H. Wawelberga i S. Rotwanda, której był dyrektorem w latach 1916–1919. Wykładał także na kursach Wydziału Technicznego Towarzystwa Kursów Naukowych i w Politechnice Warszawskiej. Jego wykłady obejmowały m.in. hydraulikę, kanalizację i hydraulikę oraz statystykę wykreślną. Wykłady prowadził także w Oficerskiej Szkole Inżynierii, Wyższej Szkole Inżynierii Wojskowej i Państwowej Szkole Higieny dla inżynierów miejskich. Został zapamiętany jako doskonały wykładowca i wymagający nauczyciel.

W 1914 r. pełnił funkcję sekretarza Komisji Politechnicznej, opracowującej program przyszłej uczelni. Był jednym z jej pierwszych wykładowców. W 1919 r. otrzymał mianowanie na profesora zwyczajnego wodociągów i kanalizacji. Był twórcą i kierownikiem Katedry Wodociągów i Kanalizacji na Wydziale Inżynierii Wodnej. Jako rektor Politechniki Warszawskiej (1919–1921) zarządzał uczelnią w trudnym okresie powojennym, doprowadzając do opracowania jej statutu i unormowania przepisów wewnętrznych. W latach 1921–1923 sprawował funkcję prorektora PW. W 1921 r. stanął na czele Komitetu Rektorów wspierającego studentów zwolnionych z wojska i był opiekunem Towarzystwa Bratniej Pomocy. Poza działalnością uczelnianą podejmował aktywność w organizacjach technicznych m.in. jako prezes Stowarzyszenia Techników Polskich w Warszawie oraz wiceprezes Związku Polskich Zrzeszeń Technicznych. Prowadził działalność doradczą i opiniodawczą w zakresie budownictwa obiektów wodociągowych i kanalizacyjnych. W 1923 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Polonia Restituta. Na jego nagrobku widnieje data urodzenia 25 stycznia 1869 r., co różni się od daty podawanej w niektórych dokumentach archiwalnych (19 stycznia).

Bibliografia:

J. Piłatowicz, Poczet Rektorów, tradycja i współczesność Politechniki Warszawskiej 1826–2001, wyd. I, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2001.

Ignacy Radziszewski (1869-1944), Sylwetki profesorów Politechniki Warszawskiej, A. Jermakowicz, Pracownia Historyczna BGPW, Warszawa 1984.

Rektorzy Politechniki Warszawskiej 1826-1976, red. zbiorowa, Warszawa 1976.